 Doeke's Mijmeringen |
|
Contact Home Levensbeschrijving Archief Mijmeringen I.P.N.Z.E |
Welkom, ik nodig u / jullie graag uit mijn mijmeringen te lezen en te reageren. Aarzel niet om mij een e-mailtje te sturen, te schrijven of te bellen. Voor informatie over het interkerkelijke werk onder Nederlanders in Spanje, Portugal en Turkije, bezoek de website van de stichting I.P.N.Z.E Onze grondhouding Maandag, 17 November '08 "Er is jou, mens, gezegd wat goed is, je weet wat de HEER van je wil: niets anders dan recht te doen, trouw te betrachten en nederig de weg te gaan van je God." (Micha 6:4) Bovenstaande is het antwoord van de profeet Micha op de vraag, hoe we het beste God kunnen dienen. Niet allerlei godsdienstige, kerkelijke en religieuze regels en gebruiken, maar gewoon "niets anders dan recht te doen en trouw te betrachten". In een verhaal van Jezus, door Matthaeüs verteld in Matthaeüs 25:31-46, wordt gezegd, dat uiteindelijk alle volken, alle mensen geconfronteerd worden met dat "recht doen" van Micha. Alle volken en d.w.z. niet alleen Joden en Christenen, maar ook Boeddhisten, Hindoeïsten, Islamieten, atheïsten, agnosten en wat er al niet meer bestaat, worden geconfronteerd met de vraag: wat deed je voor de ander? En dan maakt het verhaal duidelijk, dat je er bij hoort, mee mag doen, als je omziet naar de ander in allerlei omstandigheden, vaak zelfs zonder dat je het zelf in de gaten hebt. "Wanneer hebben we ons dan ingezet of hebben we omgezien?", vragen ze zich af. Over duidelijk is, dat ieder mens op die grondhouding van omzien, recht doen en trouw betrachten wordt beoordeeld en niet op de kerkelijke, religieuze of godsdienstige praktijk en kwaliteit. Je bent een gezegend mens, je hoort zelfs bij God met die houding. Ik dacht, dat de Bijbel zo bezien ons nog altijd veel te zeggen heeft,met name ons in het rijke en welvarende blanke westen. We gaan zo vaak prat op onze cultuur en onze overtuiging. Wij weten vaak zo goed hoe het moet en vergeten daarbij die ander. Aan het eind van het kerkelijk jaar wordt dat verhaal van Jezus vaak gelezen. Het is niet een verhaaltje of zo maar een mooi verhaal, maar een verhaal om nu eens echt bij stil te staan en over na te denken. Het gaat om onze grondhouding. Je weet het wel: recht doen, trouw zijn en niet te hoog opgeven van jezelf. Dan hoor je erbij, bij God wel te verstaan.  Zondag, 28 September '08 Hoe weet je nu dat het waar is? Waarom? Ik hoor het nog al eens en dan is dikwijls het antwoord: "omdat het zo in de Bijbel staat" Weet je, dan denk ik vaak, omdat jij of u het zo leest in de Bijbel. Het is jouw uitleg of de uitleg, die jou geleerd is. Het verhaal van Jezus over die 2 zonen, van wie de een zei: "nee", maar het toch deed en de ander "ja", maar het niet deed (naar aanleiding van de vraag van de schriftgeleerden, waar Jezus het lef vandaan haalde.), dat verhaal bracht mij op het idee, dat niet de orthodoxie (de rechte leer), maar de orthopraxie ( het rechte doen) laat zien of het waar is. (zie Matthaeüs 21:23-32) Mensen worden immers niet zo zo zeer overtuigd door wat we zeggen, maar vooral door wat we doen, laten zien. Onlangs hoorde ik iemand zeggen: "Jezus kwam niet zo zeer voor de kerk, maar voor het Koninkrijk." Laten we daar maar wat over nadenken. Maandag, 15 September '08 Ik vroeg om kracht, en God gaf me moeilijkheden om me sterk te maken. Ik vroeg om wijsheid, en God gaf me problemen om mij te leren ze op te lossen. Ik vroeg om voorspoed, en God gaf me hersens en spieren om ermee te werken. Ik vroeg om moed, en God gaf me angsten om te overwinnen. Ik vroeg om liefde, en God gaf me moeilijke mensen om te helpen. Ik vroeg om gunsten, en God gaf me kansen. Ik kreeg niet waar ik om vroeg, maar God gaf me alles wat ik nodig had. Zondag, 14 September '08 Vanmorgen kregen we tijdens onze kerkdienst in Burgum De Ikker, voorganger drs.Jaap Kraan) duidelijk te horen, dat het niet gaat om het feit, dat we het allemaal met elkaar eens zijn, allemaal gelijkdenkend, maar dat het er om gaat, dat we de ander accepteren en ruimte geven. Onze eenheid is het feit, dat we allemaal gegrepen zijn op de een of andere manier, door de boodschap en de persoon van Jezus. Onze voorganger, drs.Jaap Kraan, had gelezen Romeinen 14:1-12 waarin de apostel Paulus de mensen in de gemeente van Rome erop wijst, dat ze niet op een ander moeten neerzien en geen oordeel over elkaar moeten vellen. "Laat iedereen zijn eigen overtuiging volgen", staat er zelfs. Het ijkpunt is het eren van de Heer. Er mag ruimte zijn, ook in onze eigen kerkelijke gemeenschap. We zongen Gezang 91 uit het Liedboek, een lied, waarvan alle verzen eindigen met het woordje 'heerschappij' - God maakt de dienst uit en onze dienst aan God en dan is Hij nabij met de genade van zijn heerschappij. Zondag, 7 September '08 Vanmorgen zongen we tijdens de dienst in onze kerk onderstaand lied, dat mijn collega Ton Huttenga maakte en dat gezongen kan worden op de melodie van Gezang 479 uit het Liedboek voor de kerken. Het sprak mij heel sterk aan en wellicht ook u of jou. Vensters op God ... Het licht breekt door de vensters binnen en daalt in kleuren op ons neer. Dat wat er was van den beginne, het scheppend licht van God, de Heer maakt Hem veelkleurig openbaar in hoe wij omgaan met elkaar. Met van God transparante beelden, van schepping, mensen, plant en dier gevat in levens taferelen, waarin wij Zijn beloften zien,zijn wij hier door het licht omkleed een volk dat Gods gemeenschap heet. God, maak ons samen tot een venster, dat helder op U doorzicht geeft. Neem weg het waas, dat door uw mensen de blik op U vertroebeld heeft. Zendt, God, door ons uw levenslicht, geef op Uw Rijk de wereld zicht. |
Netherlands.