 Doeke's Mijmeringen |
|
Contact Home Levensbeschrijving Archief Mijmeringen I.P.N.Z.E |
Welkom, ik nodig u / jullie graag uit mijn mijmeringen te lezen en te reageren. Aarzel niet om mij een e-mailtje te sturen, te schrijven of te bellen. Voor informatie over het interkerkelijke werk onder Nederlanders in Spanje, Portugal en Turkije, bezoek de website van de stichting I.P.N.Z.E Religieus besef en christelijk geloof Zondag, 15 April '12 Net las ik een kort stukje, dat mij wel aansprak. Er stond onder anderen: Het zijn maar al te vaak onze gedachten, als we praten over religieuze zaken. Afgelopen tijd valt mij op hoe veel leeftijdsgenoten en studiegenoten en ook ikzelf op de een of andere manier zijn vast gelopen in oude kerkelijke structuren en organisaties, we kunnen daar niet meer mee uit de voeten en ook onze opvoeding van vroeger raakt ons niet meer. We zetten vraagtekens. Harry Kuitert heeft dit heel goed gemerkt en gezien, ook in zijn eigen leven. Hij heeft het verwoord en in de groep gegooid. Bekend is zijn uitspraak: ‘Al ons spreken over Boven, komt van beneden.’ We hebben in het verleden ervaringen en belevingen vastgelegd en er leerstellingen van gemaakt. We hebben van het 'gaan van een weg' een kerkelijk instituut gemaakt. En toch blijven we allemaal en ik ben er zeker van ook u en jullie, zitten met eigen ervaringen en belevingen, die we niet steeds kunnen duiden of verklaren. We spreken van toeval en samenloop van omstandigheden. Natuurlijk deed en doet onze situatie er toe, maar intussen zat dat engeltje op onze schouder. En dan het leven zelf. Wat is leven? Wat is de kracht, de bron, die ieder jaar weer bomen en planten doet uitspruiten en laat bloeien, ook al zijn er in mijn tuintje een aantal struiken dood gevroren. Is het geen wonder? Maken ook wij zelf geen deel uit van dat wonder, van het Leven met een hoofdletter? Leven - Levenskracht - Energie - God - het Transcendente - het Eeuwige – de Eeuwige? En als we doodgaan, natuurlijk denken we allemaal daar wel eens aan op onze leeftijd en worden we er mee geconfronteerd, wat gebeurt er dan met ons leven, met onszelf? Kuitert zei eens, dat hij zich zag opgenomen, meegenomen in de stroom, de rivier, die uitliep in de grote eeuwige oceaan. Met andere woorden: onkerkelijk, niet meer kerks is niet hetzelfde als niet religieus of ongelovig. Ik denk, dat we allemaal religieus zijn op de een of andere manier. Vaak moet ik denken aan het boek van mijn vroegere leermeester aan de VU Prof.Dr.J.H.Bavinck "Religieus besef en christelijk geloof" .(Kok 1949) Er is bij ieder mens een algemeen religieus besef, zegt hij. Jammer, dat kerken en veel kerkmensen al het bovenstaande niet hebben ingezien of willen inzien. Volgens mij is dat mede reden, dat ze leeglopen. Prof.Dr.D.Nauta, een andere leermeester aan de VU, zei eens in een verlicht ogenblik: We hebben te veel dozen doorgegeven en niet gekeken, niet gedacht aan de inhoud van die dozen. Het komt, zei hij toen, niet in de eerste plaats aan op wat ons geleerd is of wat we zelf hebben geleerd, maar op ons leven, ons doen en laten. Volgens mij waren dat toen wijze woorden van een doorgewinterde gereformeerde professor , meer dan een halve eeuw geleden gezegd, het was omstreeks 1962. Bij mij klinken zulke geluiden uit mijn studietijd nu meer actueel dan toen. (naar aanleiding van een dispuutsdiscussie)  Zondag, 8 April '12  Niet de discipelen, de mensen vonden de Heer, niet wij vinden Hem, maar de Heer vond hen, vindt ons, zoekt ons op, laat het ons ervaren. Denk aan Maria, de discipelen, de verhalen over verschijningen. Hij vond hen, vindt ons om ook ons te doen opstaan en in beweging te zetten. Van Jeruzalem, vanuit de kerk, naar Galilea, naar de wereld Om te laten zien dat alles anders kan. Er is een wonderlijk bericht, dat overal weer vreugde sticht. Christus de Heer is opgestaan! De Heer is waarlijk opgestaan. (Henk Aalbers) Zaterdag, 7 April '12 De eerste volle maan na 21 maart, het was helder en ik verbaasde mij over het licht buiten. In de kerk zongen we de liederen en klonk de muziek. We lazen de verhalen van heel lang geleden en wat de evangelisten en apostelen hadden geschreven. Het ging over licht en nieuw leven,over bevrijding en doorgaan, over opstaan. Een nieuwe kaars werd brandend binnen gebracht. En het was alsof de Levende in ons midden was. Heel bijzonder en toch hartverwarmend. Aan het eind van de dienst staken we allemaal een kaarsje aan aan de grote nieuwe kaars en ieder ging met zijn of haar brandende licht naar buiten, verschillende kanten op, de nacht in, allemaal nog na neuriënd. Pasen, het licht schijnt, zeker weten! Yn stilte, buten sicht, ferriist yn wûnd’re pracht Hy dy’t it Libben is ùt dea en donk’re nacht. Zaterdag, 7 April '12 Wie deze dagen voor Pasen een beetje stil staat bij wat er wordt herdacht - Matthaeus Passion, de Passion van EO en RKK, allerlei muziek uitvoeringen, liederen en muziek op de radio, die ontkomt er volgens mij niet aan te zien, dat wat die Jezus allemaal overkomt en wordt aangedaan, nog altijd gebeurd in onze wereld en zelfs om ons heen. Mensen, die omzien naar anderen, opkomen voor medemensen, die handen uitsteken, die niemand afschrijven, mensen die zich inzetten voor recht en vrede, worden steeds weer uitgefloten, aan de kant gezet en zelfs een kopje kleiner gemaakt, ze verdwijnen. Ik ervaar het deze dagen als onze eigen wereld. Overal worden kruizen opgericht en mensen uit de weg geruimd. Ze passen niet in ons systeem, in ons denken, met name niet in ons 'blanke' denken, wij eerst, wij willen houden wat we hebben, vooral de macht. En toch steeds weer durven mensen die andere weg te gaan, die weg van Jezus. Ze durven dingen aan de kaak te stellen, laten zich niet meeslepen. De verhalen over die Jezus inspireren nog altijd. Hij wordt uit de weg geruimd, 'weg met Hem', maar het gaat door en het is niet stuk, zelfs niet dood te krijgen. Op het Paasfeest wordt dat gevierd en worden de verhalen verteld, verhalen over opstanding, opstaan en nieuw leven, over licht in duisternis. Verhalen begeleid met symbolen, muziek en liederen, wonderlijke verhalen, maar waar: Mensen ervaren Hem, die Jezus als de levende, die erbij is, die meegaat. Ze zien Hem en merken Hem. En dat inspireert! Ik hoop, dat wij, u en ik en jullie deze ervaring mee beleven en levend houden en ook zelf steeds weer opstaan. Gezegend Paasfeest, halleluja! Vrijdag, 6 April '12 Bij het Passie verhaal, van Johannes (Johannes 18:1-19:42) Jezus, naam van heinde en ver, lijdensman en levensster, w3oord voor wie hier woordloos zijn: Open ons het Godsgeheim. Jezus, tegenstrijdigheid tussen tijd en eeuwigheid, mens in wie God mens wil zijn: Open ons het Godsgeheim. Jezus, kroon en kruis gelijk, scheppingslied en dodenrijk, hand voor wie hier zoekend zijn: Open ons het Godsgeheim. Jezus, stem van het begin, tussen aarde en hemel in, offer, dat voor ons wil zijn: Mensgeworden Godsgeheim. Alfred C. Bronswijk. |
Netherlands.