 Doeke's Mijmeringen |
|
Contact Home Levensbeschrijving Archief Mijmeringen I.P.N.Z.E |
Welkom, ik nodig u / jullie graag uit mijn mijmeringen te lezen en te reageren. Aarzel niet om mij een e-mailtje te sturen, te schrijven of te bellen. Voor informatie over het interkerkelijke werk onder Nederlanders in Spanje, Portugal en Turkije, bezoek de website van de stichting I.P.N.Z.E Hemelvaart en Pinksteren Dinsdag, 26 Mei '09 Op een lichte wolkenwagen werd de Heer van d'aard gedragen. Zo zongen we het vroeger. Het is natuurlijk allemaal symboliek, weergave en uiting van gevoelens, geloofsgevoelens. Toch zit er wel wat in. Een wolk onttrok Hem aan hun oog. Een wolk, in de Bijbel heel vaak teken van Gods aanwezigheid. Een wolk was er bij de uittocht uit Egypte. God sprak vanuit de wolk met Mozes op de Sinaï. Bij Jeus' doop en toen op de berg was er een wolk, waaruit men een goddelijke stem hoorde. In plaats van Jezus dus een wolk. God is aanwezig ! En dan is ook duidelijk, dat mensen begeesterd worden, enthousiast raken. We zijn niet als wezen op onszelf aangewezen of achtergelaten. God is er met zijn bezieling, zijn Geest, als een wolk om ons heen. Ja zelfs, en dat maken die verhalen ook duidelijk, in ons, in ons mensen, om van het leven een feest te maken. (Lees de laatste verzen van Lukas en de eerste van het boek Handelingen)  Zondag, 12 April '09 Pasen, opstaan en opstanding en dikwijls opstandigheid. Ondanks het feit, dat Jezus werd vermoord, zijn mond werd niet gesmoord. Wat hij heeft laten zien in zijn leven, gaat door. Zijn aanwijzingen, zijn weg is er nog steeds. Ondanks dood en graf is het niet afgelopen, is het niet gestopt. En daarom hadden en hebben mensen nog altijd de overtuiging: Hij leeft! Daarom Paasfeest het feest van de hoop en van uitzicht. De weg naar de toekomst liep en loopt niet dood. Het leven blijft. Natuurlijk ons leven heeft een einde, maar de toekomst van de Heer is zeker en het leven gaat door. Van die toekomst, dat leven, die hoop mogen ook wij getuigen in onze tijd. Steeds weer, op alle mogelijke manieren, nu eens overduidelijk en dan weer klein en verborgen, wordt het zichtbaar en zal het aan de dag treden. Want nu de Heer is opgestaan nu vangt het nieuwe leven aan. Gezegende Paasdagen, Paasfeest. Donderdag, 9 April '09 Op Witte Donderdag, vlak voor Pasen, wordt vaak gelezen het verhaal van de voetwassing uit Johannes 13. Jezus trekt zijn jasje uit en buigt zich voorover om de voeten van zijn leerlingen te wassen, alvorens samen aan tafel te gaan voor de viering van de Paasmaaltijd, de herdenking aan de bevrijding uit Egypte van het Joodse volk. Natuurlijk kwam er verzet tegen wat Jezus als meester deed, dit is de omgekeerde wereld. Moet de meester neerknielen voor zijn leerlingen? En dan zegt die Jezus: zo moeten jullie het nu ook doen. Dat is nogal wat. Wij wassen elkaar liever de oren en als we vuile handen moeten maken daarbij, wassen we onze handen in onschuld. Je jasje uittrekken en door de knieën gaan voor de ander, dat is te veel gevraagd, of niet soms. Natuurlijk, Jezus die was en is anders dan wij, hij was veel meer mens dan wij, veel beter, mens naar Gods bedoeling en daarom Zoon van God en Zoon des mensen. Maar ik denk, dat wij met deze redenering ons er te gemakkelijk vanaf maken. Het verhaal van Witte Donderdag stelt ons volgens mij vooral voor de vraag: zijn wij niet te weinig mens? Jezus heeft ons laten zien hoe je echt mens bent. En zo mogen we met Hem aan tafel, het brood delen en de beker doorgeven. Woensdag, 25 Maart '09 Begin april is het dit jaar Pasen. Een feest vol hoop en verwachting, vooral voor de christelijke gemeente. Het leven wint, gaat door! Er is opstaan en opstanding ! We zitten niet vast aan wat ons neerdrukt aan pijn, verdriet en schuld. We worden opgeroepen om ons daarvan los te maken en om opnieuw te beginnen, met een schone lei. Het lijkt wel alsof de natuur ons in de weken voor Pasen,daarop attendeert. Overal nieuwe knoppen, overal bloeiende krokussen en narcissen. Bomen en struiken schenen dood, maar, zie ze beginnen opnieuw. Zo is het ook met het Paasfeest, dat we straks weer zullen vieren. Een nieuw begin, nieuw leven. In mijn geboortestreek werden narcissen paasbloemen genoemd, ik denk niet ten onrechte. Uit schijnbaar dode bollen, in de grond gestopt, komen prachtige bloemen. Op veel plaatsen was het verder de gewoonte om je met Pasen in het nieuw te steken: een nieuw begin, schoonschip. Ik denk, dat het goed is om daaraan, aan het schoonschip maken, ook in onze tijd te denken. Wellicht moet er veel opgeruimd worden, moet er vergeven worden. Misschien moeten we dan maar bij onszelf beginnen. Pasen, schoonschip en een schone lei. Goede Paasdagen! Zondag, 1 Maart '09 "Zien soms even", het is een uitspraak van Huib Oosterhuis. Maar daarmee begint dit jaar de veertigdagentijd. Het verhaal van de verheerlijking op de berg, verteld door Lukas in hoofdstuk 9: 27vv Een paar discipelen zien als in een visioen hun heer stralen en bij hem Mozes, de man van de uittocht en Elia, de profeet die de nieuwe tijd aankondigt. Er is dus uitzicht en er is dus toekomst. De heer straalt, ondanks tegenstand, haat, onbegrip en verzet. Dat is het visioen, waarmee zij en wij de toekomst tegemoet mogen gaan. Het inspireerde die leerlingen om te blijven geloven en om te blijven doorgaan op de weg van die Jezus. Daarom vertelt Lukas het om ook ons,zijn lezers te inspireren. Ik denk bovendien, dat wij allemaal wel eens zo'n visioen beleven en het even zien, even zagen. Inspiratie om door te gaan. Op de eerste zondag in de 40-dagentijd al even Pasen! |
Netherlands.