![]() Doeke's Mijmeringen |
|
Contact Home Levensbeschrijving Archief Mijmeringen I.P.N.Z.E |
Het Kan Zondag, 21 Februari '10 Op deze 1e zondag in de 40-dagentijd voor Pasen lazen wij in onze kerk, tijdens de viering het verhaal van de roeping van Mozes (Exodus 3 ). God had hem nodig om die Israëlieten daar in Egypte van onder het juk van de Pharao te bevrijden. Via het vuur van de ondergaande zon achter een paar struiken in de woestijn ervoer Mozes God zelf, die hem riep. Natuurlijk had hij zijn bezwaren. Men zag hem al aankomen daar in Egypte. Bovendien had hij toentertijd zijn hoofd gestoten en had hij moeten vluchten. Nee niet hij, zijn broer was wellicht een veel geschikter iemand. Maar God hield vol en zei, althans zo beleefde Mozes het, dat Hij mee zou gaan, erbij zou zijn en dat hij wel zou ervaren wat dat betekent. Het kan! En zo worden ook wij nog altijd geroepen, in onze woestijnen, om in beweging te komen, om het op te nemen voor medemensen, die er onder door gaan bij allerlei Pharao's. Het kan. God is erbij, gaat mee, nog altijd, want God is een God van mensen, kan en wil niet zonder mensen, zonder ons. Zo is Hij God. Daarom waag het maar. In ondergaande zonnen, in woestijnen en op plekken waar wij het niet verwachten, worden wij geroepen om het op te nemen tegen al die Pharao's van vandaag, die de dienst menen te kunnen uitmaken en voor medemensen, wie dan ook. Het kan ! Mozes heeft het ervaren en wij vieren straks weer Pasen ! ![]()
|